Japan, Tokyo dag 3
De tijd vliegt in Tokyo, vandaag is het tijd voor Disney Sea. kaartje had ik al in Nederland via de Disney app geboekt. De app bleek ik regelmatig nodig te hebben in het park voor een parkplattegrond, want nergens in het park staan wegwijzers en als die er al zouden staan, is alles in het Japans. Alle Elsa’s, Peter Pans en Poohs spreken Japans in Disney Tokyo. Vanaf mijn hotel was het een kwartier met de metro en daarna met de Disney shuttle heel goed te doen. Het regende die dag fiks maar daar was ik voorbereid. Rond 8:00 u. stond ik al in een dikke rij. Disney Tokyo staat er om bekend dat ze de deuren soms eerder opendoen dan de officiële openingstijd om 9:00 u. Zodra je dan in het park bent en jouw kaartje gescand is, activeert de app en kan je priority passes en premium entry boeken voor shows en attracties. Het gebeurt wel dat populaire snel zijn uitverkocht dus timing is key. Na een uur in de regen, in een rij vol paraplu’s was ik binnen en heb ik een premium pas gekocht voor Frozen, hiermee heb ik de rij voor deze attractie kunnen afkopen en reduceren van een rij van 140 minuten wachttijd naar 20 minuten wachttijd voor zo’n 2000 yen. Dit heb ik ook gedaan bij de attractie … to the centre of the earth. Peter Pan heb ik de wachtrij volledig en gratis uitgezeten maar die was uiteindelijk maar 20 minuten en vond ik leuker dan Frozen. Met Peter, Tinkerbell en vrienden vlieg je als het ware mee. Met een 3 D bril op levensecht. Zo echt dat mijn maag een beetje raar begon te doen en ik misselijk werd. Ik besloot om een meet and greet met Mickey te doen. In de rij kwam ik erachter dat ik bij Minnie sneller aan de beurt was en ben ik geswitcht. Wat leuk is in die rijen van de characters, zijn die kleine schattige Japanse kindjes. In Japan worden regels en discipline met de paplepel ingegoten, wat maakt dat ze keurig netjes en stil zijn. Heerlijk! 😄 De meet and greet met Minnie was enig. Zo knap hoe die characters zich door middel van alleen lichaamstaal zich zo innemend kunnen uiten naar zowel kinderen als volwassenen. Na een knuffel van Minnie voldaan richting de ingang gegaan om nog wat winkeltjes af te gaan. Onderweg kwam ik langs het centrale meer in het park waarlangs mensen stonden te wachten. Ik vroeg in mijn beste Japans wat er aan de hand was… geintje! Deze medewerker was één van de weinigen die een beetje Engels sprak en vertelde dat er een show begon met characters. En inderdaad, er kwam een boot aanvaren met Mickey, Minnie en friends. Toch leuk om nog even mee te pakken. In de winkeltjes heb ik nog een trui gepast met oortjes op de capuchon en een staartje aan de achterkant maar besloten dat ik maar niet moest doen. Het passen was een fenomeen op zich. Medewerker loopt mee naar paskamer, doet deur open en geeft een wegwerp kapje dat eerst over het haar moet voordat de truien gepast mag worden. Hygiëne regels zijn strak ik Japan. Na de laatste winkeltjes ben ik rond 16:00 afgedraaid terug naar het hotel gegaan. Het was weer een leuke ervaring maar wel mijn laatste keer Disney heb ik besloten. Er zijn op mijn 53e andere dingen die mij meer bekoren. Op de terugweg kwam ik tegenover mijn hotel een klein winkeltje tegen met Japanse stempeltjes in de etalage. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt! Mijn tekenjuf heeft ook zo’n stempeltje met rode inkt die zij gebruikt als handtekening onder tekeningen. Er stond in de leaflet op het raam, in het Engels, dat de winkel gepersonaliseerde stempels verkocht. De verkoper sprak echter geen woord Engels maar pakte zij. iPad erbij om een gesprek op Google translate te starten. Uiteindelijk zijn we eruit gekomen. Meneer gaat een essen houten ‘hanko’ maken met een vierkant stempel met mijn voornaam. Omdat mijn naam aan de korte kant is, vult hij de rest van het stempel op met het woord ‘zegel’ maar dan in het Japans. Daarna het lettertype uitgezocht en een rood stempelkussen en klaar was de bestelling. Ik heb meneer betaald en kan maandag mij handgemaakte ‘hanko’ ophalen. 😊 Als afsluiter van de dag, drink ik nog een drankje in de lobby, bel ik met het thuisfront en krijg ik gezelschap van 3 mensen uit Hong Kong. Ze vertellen dat zij net uit Kyoto zijn aangekomen en wijzen mijn op de tuin naast het kasteel waar de sakura nog in bloei staat. Eén van hen drinkt een roze drankje, ik noem het sakura bubblegum mocktail. Ik mag van hem een beetje in mijn lage glas schenken om te proeven, mierzoet maar wel lekker! Later bestel ik er ook één. Meneer weet over de tulpen in Holland te vertellen en hoe groot onze kazen zijn. Al snel moeten ze er vandoor omdat ze een restaurant reservering hebben. Ik ga naar mijn kamer en duik vroeg mijn bedje in. Dit is niet alleen vermoeidheid van de dag merk ik, er zit nog een restantje jetlag. Zzzzzzzz
