Japan dag 5 Kamakura

Dag 2 van het weekend met Gabriël staat Kamakura op het programma. Ik laat me door mijn ‘tourguide’ leiden en geniet even van het niet alert hoeven zijn, uit moeten zoeken en gewoon te volgen. De treinrit duurt vanaf Kawasaki tussen de 30 en 40 minuten. In Kamakura bleek dat we niet de enigen waren die op dagtrip kwamen, wat een drukte! Om eerst te landen en de maag te vullen op het station een laat ontbijt genuttigd bij een soort Japanse Delifrance. Ik ging voor een broodje zal met een soort caramel pastry met koffie en Gabriël had een hartig broodje en een soort Bossche bol zonder chocolade gevuld met crème. Niet het lichtste ontbijt maar wel één waarop we voort konden. Daarna kon het bussen beginnen, want dat is hoe het gaat in Kamakura, van de en tempel naar de andere tijden in afgeladen bussen. De eerste stop was bij een heel groot boedabeeld. Ik vroeg Gabriël om foto’s te maken met mijn telefoon, zodat ik optimaal kon genieten van de ervaring. Tot op zekere hoogte, want uiteindelijk is het toch lastig om niet zelf ook nog wat te schieten. Na Boeda nog de souvenirwinkel nog afgestruind op zoek naar leuke Japanse dingetjes. Het Ali Express gehalte is hier hoog, ook hier komt veel spul uit China en is er weinig authentieks aan. In het winkeltje dacht in aan de tip die ik kreeg van Sandra van de schilderclub. Zij wees mij op een boekje met harmonica bladen dat bij tempels te koop zou zijn, oftewel een ‘Goshuin’. Bij een aantal tempels kan je tegen betaling van 300-500 yen een kaligrafische tekst met stempel in jouw goshuin laten zetten. Leuk souvenir, alleen al omdat de teksten er prachtig uitzien. Na het winkeltje ben ik direct naar de Goshuin desk gegaan om daar een boekje te kopen. De kalligrafie en de stempel duurde nog 20 minuten, dus ik moest mijn boekje achterlaten en kreeg een nummertje om het mee op te halen. Gabriël zei dat we hierdoor niet alle tempels meer zouden halen omdat er een aantal vroeg sluiten. Voor mij was dat geen punt 3 of 5 tempels. No rush. Nadat ik mijn boekje had opgehaald gingen we naar tempel 2. Deze keer met matcha theemoment met uitzicht op het bamboo bos. Daar stond ik in de rij, Gabriël ging foto’s maken van het parkje en zou op tijd weer terug zijn, zodat ik mijn thee momentje kon vastleggen. Zo gezegd zo gedaan. Toen ik aan de beurt was kreeg ik instructies over de thee ‘procedure’. Eerst moest ik de suiker snoepjes opeten en daarna de matcha drinken. Die snoepjes waren super cute, één in de vorm van een bamboo scheutje. Japanners kunnen wel prachtige snoepjes en koekjes maken, plaatjes zijn het. Na deze tempel naar tempel nummer 3, wat mij betreft ook de laatste want ik had geen zin meer om in afgeladen bussen te stappen. Gabriël stelde mij gerust dat we vang de laatste tempel terug konden lopen naar het station. De laatste tempel was prachtig maar ik begon tempelmoe te worden, het park met de vijver was nog leuk om doorheen te lopen en ook de terugweg naar het station was een leuke route met nog een aantal winkeltjes. Onderweg kwamen we een meisje tegen in kimono die aan Gabriël vroeg of hij een foto van haar wilde maken. Ik vond dat ze er zo mooi uitzag en vroeg of zij het ok vond dat ik ook een foto van haar maakte en dat mocht. Ze had ook van die Japanse teenslipper aan met witte sokjes en haar kimono was zachtroze met een soort bloemetjes erop. Met het meisje de foto’s ‘geairdropt’ van mijn telefoon naar die van haar. Zo handig dat dat gewoon kan door telefoons tegen elkaar aan te houden, magisch gewoon als die flash overgaat van de één naar de ander. We vervolgens onze weg naar het station maar Ohw wat zijn die winkeltjes aanlokkelijk! En daar zag ik ineens een chrystalshop! Hoe tof! Binnen keek ik mijn ogen uit en zag ik onbetaalbare carvings van draken. Opvallen hoe duur stenen hier zijn, ook de ‘standaard’ rozenkwarts en amethist. Veel van dat spul wordt ook hier geïmporteerd uit landen als Brazilië, Madagaskar of China. Ik spot toch wel hele mooie kleine carvings van agaat en rutielkwarts. De rutielkwart carving is een leeuwtje op een sokkeltje, waarschijnlijk een shishi. Deze zie je vaak links en recht bij de ingang van tempels staan als beschermers tegen het kwaad. Bij ons staan ze bijvoorbeeld bij Chinese restaurants voor de deur. Beide carvings gaan mee naar Nederland. Het leuke is dat de verkoopster aanbieden om mijn armbandje en ring te reinigen in de kristallen klankschaal. Eén van dames maakt er een ritueeltje van en laat de schaal zingen door er omheen te wrijven met een mallet. De andere dame doet dit vervolgens ook met mijn aankopen. Zo leuk dit. Gabriël liep ergens buiten, die was niet zo in voor spirituele praktijken en ik had weer het schema door de war gebracht. We lopen door de rest van de winkelstraat en pakken de trein naar Kawasaki om daar nog wat te eten bij een Japans restaurant waar hij graag komt. Daarna nemen we afscheid en neem ik moe maar voldaan de trein terug naar Tokyo.